Sevgili Hemşire!
Ben geldim.
Ben…
Süleyman…
Hatırladın değil mi?
Ne bileyim işte,
Yazayım dedim.
Aklıma düşüverdi de
Hastane kokulu ellerin.
Yine yazayım dedim.
İnanır mısın hemşire
Posta kutumuz hâlâ mektupsuz,
Hep hasta.
İnanır mısın
İlk görüşte sevdaya?
Ben inanmam.
İnanmam, vallahi kuyruklu yalan.
Benimki desen…
Benimki başka hemşire, başka.
Benimki ilk görüşte şiir olmaktır sana, saçlarına…
Ah hemşire
Gülüşün desen;
Mezarlıktaki akasya ağacı.
Yeri gelmişken;
Ne güzeldi
Lokal kokulu hastane odalarından
Seyre dalman, bunamış çınarları.
Vebalı hastalarla münakaşaların,
Ayaküstü on dakikalık çay molaların…
Sonra
İnsansız koridorların vardı hani.
Onlar da bilir ya
Hep vurgundum,
Benden büyük iki yaşına.
Hemşire!
Burada günler artık kısa.
Kuşlar konar bazan elektrik direklerine,
Bazan da çamaşır tellerime.
Bir de
Yaz bana yaz,
Unutma.!
Posta kutumuz hâlâ mektupsuz,
Hep hasta.
Posta kutumuzu hatırla.