Geçtim ürperten karanlıklardan
Dünyanın dibi
Midas’ın seslendiği
Kör karanlık kuyulardan
Bilmediğim bir zamandı
Yürüdüm göz pınarlarından
Sen sonsuzluğu taşıyorsun
Işığını salıyorsun
Meçhule giden yarınlara
Tanrısal bir göz izlemede
Kartal göklerde süzülürken
Minnet sunardım
Senin gölgende
Sina dağında yanar on kandil
Karanlık yürekler aydınlansın diye
Eve dönme zamanı geldi mi
Nerede başlamıştı hayat
Biz kimiz ki
Bilmek mümkün mü
Ne zaman biter bu döngü
Bir vakit gelir
Geçersin düşlerden kara gecelerden
Hitit hiyeroglifi mühürledi
Geçmişi ve geleceği
Gizemli bir kayboluş bu tarihten
Kara gözlü Ester hayrandı
Ay yüzlü Het’e
Karnelyan taşlı yüzük bağladı
Aşkından rüzgârlar ağladı
Geçtim kör karanlıklardan
Sina dağında senin ışınlarından…