Herkesleşen dünyanın insanları nevrotik
Şehvet kokusu alıp haz köpekliği yapanlar
Yapmacık, benliği pişmemiş ve ruhu emeğe alışmamışlar
Şeytanın salya pazarında tezgâh açanlar…
Bu insanları gördükçe
Öznemde söz bitiyor
Onlarla beraber var oldukça
Zamandan ve mesafeden boşluğu yumurtluyor çaresizliğim
Kaçıyorum
Boşluğuma
En dolu anıma
Kirlenmiş bilinçaltlarından, düşlerden, üst rollerden, seçicilikten, emellerden
Dört nala, ürkek bir ceylan gibi kaçıyorum
İçimdeki sosyal boyalara boyanmak için
Huzurun doygun masalını his ve tin esirliğinde dinlemek için
Hakikatin reçelinde tatlanmak için
Kadim sevdaların kundaklandığı aşk bebekleriyle oynamak için
Umut ile hasretin zaman otlatan çobanı olmak için
Ölümsüzlük ile aşkı tanıştıran huri adayıma göz gezdirmek için
Fuzuli’nin dil sofrasında sözcüklere prangalanan kâşif olmak için
Hariçten hiçe kaçıyorum