Canım benim
Biter sandığın kesik yol başlarında
Kötü adamlar
kırk haramiler
Üzerinde eskittiğin kış güneşi ile
Avlulu evlerde siyah güller
Geçmedikçe kararan günler
rengi yokmuş deniliyor
Kim inanır buna
Salı sarı değil mi mesela
Cuma kara.
sonra baktığım aynalarda yok yüzüm
Hal böyle iken
Bir karış içime indim
Hiç suçu yok ekmeğe küstüm
Suyu yıkadım
Çamuru kirlettim
Gittim duvarın yanında durdum
Şimdi herkes biliyor
O aynayı temizlerken ben kırdım.
Dağıldı parçaları dünyaya
Mayası altı gün
Kesiği bir anda.