Sana sarılırız gün boyu.
Sırf dudağından düşmesin diye o eğri harfler;
Dökülmesin diye uçları yaprakların.
Biz sana hergün uğrasak
En nihayetinde Adem’e de sarılmış oluruz.;
Ve bu yüzden sana özlem deyip herkese selam söylemek
bize düşer.
Diyelimki bir ovada dervişler asalarıyla bel büker, diz eskitir.
Biz bundan mütevellit aklımızı ve ruhumuzu dağların yüzlerine çeviririz.
Alıp taşırız güneş denilen o ilkel tanrıya.
Kaburgaları eksik olan ile kaburgasını feda edene açılarını ayarlarız.
Sonra deriz ey Rahip! ey Rahman! güleç düşsün yüzün avıçlarımıza
Bizi heder eden derviş değil! asasıdır.
Dağ yükü bilgeliği ile o k*r cahil gömleğimizi yırtmıştır.
Aydınlık diye bizi huzursuz kılmıştır.
Kaburgalarımız zonkluyor
Bazen eksik olan boşluğa denk geliyor.
İsyan.;
Seyredilen yaradılış.
Ardı karanlık, Meryem. Ardı Havva, Adem.
Değmeye ve görmeye k*r İsa.
Susuyor ve söylüyorum
Sırf yatakta ölmedi diye İsa,
bunca kötülüğü zerkettiler avuçlarımıza
söylemiyor ve susmuyorum:
Sırf değil soyundan Muhammed,
Bu yüzden bizi recmettiler; ceza ve sefalet.
Geleceğim.
Aynaları avuçlayarak tutağım yüzüme
Blinsin! tüm kara parçaları birikmiştir
Bütün bitkiler toprağa isyandır
Fareler isyan, haşereler isyan.
Taşların unutulan yüzüyüm*
Yüzüm bunlara tanıktır.
Gün seçtikçe artan ayna parçaları
Dün geçtikçe yenilenip; yenik ve kazanan isyanlar.
Gün, dünlenmese de sıfırın bir’den büyüklüğü, labirent.. labirent.
İçimde ne var bilmiyorum Nihavent
Aklımda saniyede üç sigaraya sönüyor. Kime içtim ben bunları.
Koşarak unuttuğum annemin kollarını geliyorum.
Geleceğimde yankısısı kalmasın diye sesinin, kendimi susuyorum.
Gelecektim; fareleri ve haşereleri kaybetmeseydim.
Beni assınlar.
Beni duyma.
Senin boynunda ahveller var, kargalar bundan yorgun.
Senin boynunda gözlerin duruyordun.
Az kalsın ölü yorgundum boynundan, niye sustun.
Beni öpmeden vuracaktın, niye konuştun.
Dervişin elleriyle yontulan postumu
Asasına çuvallayıp boynunu desteklediler.
Bizi heder ettiler,
Beni bizden ayırıp kırk kez kavme şirktir, dediler.
Ben ademden bu yanı havvalaşandım.
Suya dokunmadan beni de recmettiler.