Bir çiçekten akıl almakla başladı yalnızlık
aslında bir peygambere akıl vermekle de
dünyanın iniltisini dönüşünden duyamazsın
kendi etrafında dönmeye başladığında duyulur inilti
sahte bir can yeleğimin olduğunu
göğsüne düşünce anladım
“Burada yüzmek tehlikeli ve yasaktır” uyarısının
sadece kalamarlar ve balinalar için geçerli olduğunu sanıyordum
çırpınmak boğulmak değildi
çünkü boğulduğumu gördüğümde hiç çırpınmıyordum.
Ne zaman seni düşünsem
limonküfü
ağlamayı denediğimde
yavruağzı
bir çiçeğe akıl danıştığımda
mürdüm
seni özleyince
vişneçürüğüne dönüşmeye başladığımda,
evimde beslediğim bukalemun renk değiştirmeyi bıraktı
Sen de sakat bir ormanı ateşe verdiğimizde
kaybetmiştin rengini
hatırlasana!
Odamda gezen bukalemundan
bana bir isim takmasını istedim
omzuna alıp hava almamı
sonra bir renk daha
Aslında ikimizden ne çok hayvan varmış
beni gezdirmek için dışarı çıkardığında anladım.