Gözleri perdelerden önce açılan
Çocuklarla başlıyor gün
Bense yıpranmış bir haritada seni arıyorum
En uzak şehir sensin
Coğrafya derslerinde
Posta kutularından uzakta
Uzun mektuplar biriktiriyorum
Sana ve yüksek rakımlı ayrılıklara
Külle karışık bir rüzgâr esince buralara
Perdeler kapanıyor
Aynalar, tehcir ediliyor arka odalara
Babalar tütün kokuyor
Anneler karanfil
Kül ve rüzgâr
Tütün ve karanfil
Ayna ve acı
Birbirine benziyor bu şehirde
Gün ağardığında
Sıkıca tembihleniyor çocuklar
Bilmediğim sözcükler, beslenme çantasına saklanılıyor
Sıralarda resmi bir sessizlik
Charlie Chaplin’i bilmezler ama
En çok onun filmlerini andırır yüzleri
Doğru ve çalışkandır hepsi
Gür sesleriyle,
Birde evlerin yalancı şahidi
Gözleri perdelerden önce açılan
Çocuklarla başlıyor gün
Bense yıpranmış bir haritada seni arıyorum hâlâ
Masamda noktasını koyamadığım mektuplar
Sana ve yüksek rakımlı ayrılıklara.