O MALUM TERAS

O Malum Teras
Bir hava var ki;
Yolumu eve çevirdi.
Bir hava var ki;
Bütün çocukların neşesi kaldırımlarda dans etti. Yürüdükçe sen oldum,
Yürüdükçe evimi buldum.
Gelmemiş olmanla beraber
Gelebilme ihtimalinle seviştim.
Sokakları geç koşar adım,
Soluklandığında kaldır başını
O malum 70’lerin çaldığı terasa.
Bak orada biz varız;
Bir de çayın demi.
Saçlarının tek tek döküldüğü hole,
Sayısız aynaya sırıttığın o odalara,
İnatla çıkmayan kokuna…
Kaldır başını bak;
Orada biz varız.
Müzeyyen Senar’ın hiç susmadığı,
Çayın hiç soğumadığı,
Aşkın her dakika nefes aldığı,
Ama hiç yaşamadığı…
Uzun uzadıya anlatamam seni beklemeyi,
Yeri gelince kahırdan yazıyorum işte.
Bütün ışıkları da açtım;
Sen gidince kaybettiğim renkler solmasın diye. O malum 70’lerin çaldığı terastayım.
Aşkın her dakika nefes aldığı,
Ama hiç yaşamadığı…