* Orijinal eser: Jacques Prévert
* Çeviren: Hikmet Kazel
Hatırla Barbara
Yağmurlar yağardı Brest’in üstüne;
Sense yürürdün öyle;
Yüzünde hoş tebessümün
Pırıltılı, neşeli, sırılsıklam
Yağmurun altında
Hatırla Barbara
Yağmur yağıyordu o gün Brest’in üstüne
Bıkmadan usanmadan
Ve rastlamıştım sana Siam Sokağı’nda
Gülüyordun
Ve ben, ben de gülüyordum
Hatırla Barbara
Sen ki benim tanımadığım
Sen ki tanımayan beni
Hatırla
Hatırla yine o günü
Unutma
Sundurmanın birine sığınmış adamın teki
Bağırmıştı ismini
Barbara
Sense yağmurun altında
Yağmurun altında koşmuştun ona
Pırıltılı, neşeli, sırılsıklam
Atılmıştın kollarına
Hatırla bunu Barbara
Sana sen dedim diye darılma
Sevdiğim herkese sen derim ben
Görmesem de onları tek bir kere
Birbirini sevenlere, tanımasam bile
Sen derim ben
Hatırla Barbara
Unutma
Denizdeki o yağmuru
Tersanedeki
Ouessant gemisindeki
O uslu ve mutlu yağmuru
Mutlu yüzünden akan
Mutlu şehrin üstüne
Yahu Barbara
Ne salak şey şu savaş
O çelik yağmurun
Kandan, çelikten, ateşten yağmurun altında
Ne oldu şimdi sana;
Ya seni kollarına aşkla saran adam
Ne oldu ona
Ölüp gitti mi yoksa yaşıyor mu hâlâ;
Ah Barbara
Yağmur yağıyor Brest’in üstüne
Bıkmadan usanmadan
Hani yağardı ya bir zamanlar, öyle işte
Ama aynı değil artık, yok oldu her şey
Korkunç, kederli bir yas yağmuru
Artık fırtına bile yok
Kan, çelik, demir yok, yoklar
Her yerde köpekler
Brest’in sularında
Ve uzaklarda yok olup giden
Hiçbir şeyin kalmadığı Brest’ten uzakta
Çürüyecek köpekler gibi geberen
Toz bulutları yalnızca.