seni suluyorum bitmesin diye ellerin
yollar uyurken dinlenen, rüyalarda
biraz daha
cıvıl cıvıl perdeler ulurken
pencerelerde
sokakta çocuklar bir gürültülü oyun peşinde
kızmıyor onlara büyümüş gibi sesim
üzülmek de istemiyorum çünkü daha var
hayat devam etsin, teşekkür ediyorum
-terkedilmiş miyiz, kırılmışız sadece
saracak, sarılacak
yarım yamalak kelimeler dizmeliyiz yan yana-
parmakların bir gün önce arkadaşım
ertesi gün yağmur bir kalabalık üzerine
yağıyor sakin olmak için
ince ve hafif, gösteriyor kendini
haklı da niyeyse, ilk günler kadar haklı
-iki yakanın ikincisi
güneş o yandan daha güzel
doğuruyor kendini-
ben çoktan götürdüm içimdeki
batmış gemileri karadan denize
ağaçlar diktim kök salsın
çiçekler ektim fırtına için
yediler kanımı, içtiler, olsun
ben haksızdım zaten bir şekilde
bazen bir düz çizgi olur
yan yana durursan geçersin karşıya
samanlıkta bir iğnedir seni arayan
bulamadığın aynalarda
mektuplarda
saksılarda
-büyütme gözlerimde bulutları
ben büyümedim hiç senin hatırına-
suyu aradım, bulayım ki senin için
kurumuş olmasın
lütfen olmasın olanlar oldukça