Nilay Öner
3 içerik

Her sabah olduğu gibi güneş, ışıklarını sık ağaçların arasından, yatağının dayandığı pencere camına serpiyor. Yatağını odanın doğuya bakan cephesine özellikle taşıtmış. Karanlıktan hiç hoşlanmıyor. Güneş ilk ona görünmeli.

Söyleşiye yetişmek için koşar adım yürümeye başlıyorum. Yağmur ağır ağır çiseliyor, adımlarımı hızlandırıyorum.

O mahur beste çalar Müjgân’la ben ağlaşırız. “Her gece bu şarkıyla uyumak da neyin nesi be oğlum, içim şişti vallahi.