7
15 içerik

Tanrı “Çıplak olduğunu sana kim söyledi” diye sordu. / Yaratılış 3:11
İncirin tepesinden bir ıslık yükseldi. Tüylü yapraklara çarparak ağır kokuya karıştı, duyulmadı, ama durmadı da…

beni kendime ulaştıracak vapurlar karşılıksız çıkmıştı
artık burada ve öylece durmanın teslimiyim
sanki kıpırdasam üç kulaç öteye
beni alnımdan değil de gözlerimden vuracaklar

“Deli danalar gibi dönüp durma evin içinde. ” dedi annem. “Nasıl yani. ” dedim. “Dananın delisi de mi olurmuş? ” “Olmaz mı, sen bizim köydekileri gör hele. ” dedi.

sarıldığım bütün taşlar çamura batıyordu birer birer
seninle uzak olduğun bütün mekânlar
sonsuz bir viraneydi benim için
sonsuzluk burada

İkiz kardeşini bodruma kilitlemek zorunda kaldığından beri kâbuslarla boğuşuyor Celal.

“Kusura bakma patron ama sen bir kağıt faresisin. Şu zavallı sen de hayatında bir kez olsun güzel bir yeşil taş görebilirdin ama göremedin. ” diyor Berlin’den gönderdiği telgrafta Aleksi Zorba.

Bir duanın ertesi
Damlarımızdan mayıs akıyordu
Göçler başlıyor çorak toprağında ömrümüzün
Bir evden diğerine yürürken çocukluğumuz

Ruhumun kıvrımları var
En şeytan köşeleri özenle hazırlanmış
Seni bekleyen, günaha talepkâr
Karanlık bir isyan

İşten çıkmış yorgun adımlarla evine doğru yürüyor. İnsanları gözlemlemeyi, konuşmalara kulak kabartmayı çok sever. Hayatın içinden kesitleri hafızasında biriktirerek sofralarda anlatmak en büyük eğlencesidir.

Destanı yazmayı hiç düşünmedim, destan üzerine şiir yazmayı kurdum. (Melih Cevdet Anday)
Yok olmuş bir uygarlık fikri farklı bir hüzün yaratır bende.

“Uluslararası alanda faaliyet gösteren müessesemizin prenses kadrosunda istihdam edilmek üzere tecrübeli eleman alınacaktır. İlanı görür görmez içini tarif edilemez bir heyecan ve sevinç kapladı.

Osman Bey merhaba! Öncelikle sizi tanımak isteriz. Kalemiyle, duygu ve düşünceleriyle kendi gözünden Osman Palabıyık kimdir, anlatır mısınız?

Bugün bitiyor anne, tüm acıların, tüm yorgunluğun hepsi üzerine dökeceğim köpüklü suyla akıp gidecek. Gülsuyu damlatacağız beyaz omuzlarına,tertemiz olacaksın. Sevdiğin gibi, misler gibi kokacaksın.

Hayatı uçsuz bucaksız uçurumlarda konaklamakla geçenler için bir intihar biçimidir anıların yokluğu. İnsan, bir hakikat üzere yaşar mutlaka. Hakikat, tutunacak dal demektir.

Kapının önünde kalakalmış uğraşıyordu. Karısına sövüyordu içten içe. Kadın hep aynı şeyi yapıyordu. Kendisininkine oje sürmüş, ben oje mi süreceğim? Gerçi hata bende, takmadım şunları bir anahtarlığa. “Alo. He.