Murat Dura
16 içerik

Demet Eker, 1977 Denizli doğumlu. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesinden mezun. Türk Dili ve Edebiyatı öğretmeni olarak çalışıyor. Öykü yazmaya 2016’da başladı.

“…bir şeylerin anlamsızlaşması çok kötü, bir şeyler dediğim fayda sağlayan sağlamayan, günah sevap ayırmaksızın her şey. Severek başladığım her şeyden tiksinerek ayrılıyorum bir şekilde.

Mahmut Temizyürek Sivas, Şarkışla, Kümbet Köyü doğumlu (1955). İşçilik, editörlük, gazetecilik, danışmanlık, öğretmenlik yaptı.

Defne Hanım merhaba! Çok defa sorulmuştur ama biz yine de yazmaya başlama serüveninizi sizden dinlemeyi çok isteriz. Bize edebi yolculuğunuzdan bahseder misiniz? Merhaba!

Bir havuz değil sıçrama tahtasından sonraki düşeceğim yer
Şiirlere konu, şaşalı bir uçurum
İnsan dibe çakılmak için neden önce yükselmeli?
Bir an, bir gün, bir ömür

Osman Bey merhaba! Öncelikle sizi tanımak isteriz. Kalemiyle, duygu ve düşünceleriyle kendi gözünden Osman Palabıyık kimdir, anlatır mısınız?

Beşinci ve son el oynanıyordu artık, masada sadece Bekir ve Bayram kalmıştı, bir de iki bin civarında bir para. Sarımsı loş ışığın altında iyice terlemişti ikisi de.

Bir Anadolu soluğu, bir taşra kıskacı, bir insan ağrısı, bir insanlık sancısı “Ahlat Ağacı…” Aynada kendini görmek gibiydi yahut bir dejavu. Başroldeydim filmde. Dahası annem, babam, çevremdeki herkes filmin kadrosundaydı.

Ey kudretlim,
Diyeceklerim var:
Kusur müfettişliğinden, umut bekçiliğinden, saflık memuriyetinden, mahalle abiliğinden,
En çok da yaraya tuz olmaktan

1. Bir yarasa ve bir ağaç ile konuşuyorsun Zeze. Olan biten her şeyi şeker portakalı ağacına anlatıyorsun. Neden bir insana değil de bir ağaca? Çünkü yalnızım!

Tam gök gürlerken üstüne bir de simsiyah geceyi aydınlatan şimşek çakmıyor mu, müthiş korkuyorum o tablodan. Gözlerim dışarı fırlayacak gibi oluyor. İnsan kaçacak yer arıyor.

“Gerçek sanat, dünyayı değiştirme ve anlamlandırma yolunda verilen nitelikli ürünlerdir ve bunun hakkını her şey bir yana, tarih verir. ”
1.

Yeraltı Edebiyatının Işık Saçan Kalemi: Altay Öktem
Hem mizahi, hem ironik, hem hüzünlü, hem isyankâr… En çok şair, biraz oyuncu, dolu dolu yazar ve doktor… Aşağı yukarı tüm türlerde kalem işçiliği yapan ve hakkını vere vere içerikler üreten; doktorluk mesleğinden midir bilinmez, yazdıkları ile aslında ruhumuzu da muayene eden, kelimeleri önce bir neşter gibi kullanıp kalbimizi açan, ona dokunan daha sonra dikmek için kullanan, edebiyatımızın özel isimlerinden Altay Öktem.

Edebiyatımızın ilklerinden, ilk psikolojik eserlerinden biri olan, Peyami Safa’nın en çok basılan ve beğenilen; umudu, acıyı, felaketi ve mutluluğu aynı anda en vurucu şekilde ortaya koyan otobiyografik romanı "Dokuzuncu Hariciye Koğuşu" başkahramanı ile yaptığımız söyleşiyi beğenilerinize sunuyoruz.

Dedemin, klarnete gırnata, helikoptere tayyare, televizyon haberlerine ajanslar dediği zamanlarda değiliz artık. E dedim ben onun izinden gidip böyle sesleneyim kelimelere, belki döneriz yine o günlere, ama yok, faydasız.

Bazı kelimeler vardır, anlamının gücünü tek başınalığından değil de manevi bir örgü içinde, onu oluşturan bileşenlerinden alır. Mesela "ev".