1
14 içerik

Vuslat ÇAMKERTEN, ODTÜ Felsefe Bölümünden mezun olmuş daha sonra İstanbul Bilgi Üniversite’sinde İşletme Bölümünde yüksek lisansını tamamlamıştır.

“Bu yazı, Goethe-Institut Istanbul’un LiteraTür projesi için kaleme alınmıştır ve http://www. goethe. de/istanbul/literatur üzerinden yayımlanmıştır.

Siz değerli okurlarımıza dergimizin çıkış öyküsünü anlattığımızda "özgünlük" konusu üzerinde durduğumuzdan bahsetmiştik.

Sis bilhassa inmiş Haydarpaşa’ya, diye düşünüyor Feride. Samimiyetsiz gülüşleri, uzak sarılmaları, tedirgin bekleyişleri örtmek için. Yorgun yüzler arasında kardeşini arıyor.

O Malum Teras
Bir hava var ki;
Yolumu eve çevirdi.
Bir hava var ki;

Bir gün, yıllarca başının üstünde duran bir çatıya şükredeceksin deseler inanmaz ve gülerdim. İçinde bir sürü anı ve acı biriktirdiğim bu çatı altına, günlerce şükredebilme ihtimalime inanmaz ve gülerdim.

Pancurları açtım. Sonra camları. Temiz hava hücum etti odaya. Gün ışıl ışıl. Dün arsadan giden kalasların yeri belli. Necati arkadaşlarını alır gelir belki top oynamaya. Pencereden onları izlerim.

Bazı kelimeler vardır, anlamının gücünü tek başınalığından değil de manevi bir örgü içinde, onu oluşturan bileşenlerinden alır. Mesela "ev".

Nursel Duruel’in Geyikler, Annem ve Almanya kitabının ilk basımı, Türkiye’nin siyasi açıdan karmaşık geçen ve devam eden yıllarında, 1982 yılında, Adam Yayıncılık’tan gerçekleştirildi.

Çok içmişim, sarhoş olmuşum.
Bir sır gibi sakladığım adını haykırmışım sokaklarda Mehpare.
Handesinde ikamet ettiğim yüzünde sığıntıymışım,
Kendimi sokaklara atmışım,

Aklıselim ve zevkiselim milletimiz eve mesken demiş, hane demiş, yuva demiş, lâkin konut dememiş, diyememiştir.

Pos bıyıklı kahkahalar… Tükürükler… Orta yerinde traktör resmi olan sararmış çay tabakları…
“Senden çay değil şeker parası almak lazım avukat bey,” diyor dişlerinin tamamı, bıyıklarının ise üst kısmı sarı olan amca.

Evliliğin en belirgin cevheri şüphesiz tek eşliliktir. Manevi hamurundaki zaman, mekân, somut, soyut, nitel ve nicel buluntularında özsel teslimiyetin haritası vardır.

Bilinen bir düzlemden, ezberlenmiş bir düzene atıldı bedenlerimiz. Kimimizin ruhu bedenine dar geldiğinden başıboş bıraktı et yığınını. Kimimizin de cuk diye oturdu ruhu bedenine; ama bu sefer de aklı firari oldu.